Na een miskraam: tussen verdriet, doorgaan en opnieuw proberen
Wanneer je een miskraam meemaakt, weet je vaak niet hoe je daarop zult reageren. Verdriet, ongeloof, boosheid, teleurstelling in je lichaam, maar soms ook de behoefte om vooral door te gaan: het kan allemaal naast elkaar bestaan.
In mijn praktijk zie ik regelmatig vrouwen die na een miskraam opnieuw hun eigen weg moeten vinden. Hoe je met verlies omgaat, wordt onder andere beïnvloed door wat je hebt geleerd over verdriet en rouw. Maar ook door hoe groot je kinderwens is en hoeveel druk je voelt om opnieuw zwanger te worden.
Drie dingen zie ik daarbij regelmatig terugkomen.
1. Je maakt het verlies kleiner dan het voor jou voelt
Veel vrouwen zijn verdrietig na hun miskraam. Ze zijn teleurgesteld in hun lichaam, voelen zich leeg of misschien zelfs boos.
En tegelijkertijd proberen ze die gevoelens kleiner te maken.
“Ik was nog maar een paar weken zwanger.”
“Andere vrouwen maken veel erger mee.”
“Waarom raakt dit me eigenlijk zo?”
Wat we soms onderschatten, is dat verdriet zich niet laat meten in het aantal weken dat je zwanger was.
Misschien ontstond er vanaf die positieve zwangerschapstest al een toekomstbeeld. Je rekende uit wanneer je uitgerekend zou zijn. Je dacht na over hoe jullie gezin eruit zou zien. Misschien voelde je vanaf dat moment simpelweg: er groeit iets van mij.

Je verliest ook wat je al voor je zag
Als die zwangerschap stopt, verlies je dus niet alleen een zwangerschap. Je verliest ook iets waar je al naar uitkeek.
Door jezelf steeds te vertellen dat het “wel meeviel”, verdwijnt dat gevoel niet automatisch. Verdriet dat weinig ruimte krijgt, kan zich op een later moment opnieuw aandienen.
Je hoeft je verlies niet groter te maken dan het voor jou is. Maar ook niet kleiner.
2. Je wilt zo snel mogelijk weer doorgaan
Weer werken. Voor je gezin zorgen. Sporten. Afspraken maken. Je gewone leven weer oppakken. Dat is wat veel vrouwen na een miskraam doen. En eerlijk gezegd kan dat ook heel prettig zijn. Structuur en afleiding kunnen juist houvast geven.
Toch hoor ik ook vrouwen die achteraf zeggen: “Ik denk dat ik te snel ben doorgegaan.”
Pas weken of maanden later komt het verdriet alsnog naar boven. Soms ontstaat er meer onrust of angst en merken ze dat wat er is gebeurd toch meer impact heeft gehad dan ze aanvankelijk dachten.
Doorgaan en verdriet mogen naast elkaar bestaan
De kunst is daarom niet om zo lang mogelijk thuis te blijven of juist zo snel mogelijk weer alles te doen. De kunst is om jouw tempo te vinden.
Kun je je leven weer oppakken én ruimte maken voor wat je is overkomen?
Die twee hoeven elkaar namelijk niet uit te sluiten. Je kunt werken, lachen en fijne momenten hebben en tegelijkertijd verdrietig zijn om het kindje dat je bent verloren. Verwerken betekent niet dat je stil moet blijven staan. Het gaat erom dat het verlies uiteindelijk onderdeel mag worden van jouw verhaal.
3. Je voelt druk om zo snel mogelijk opnieuw te proberen
Een miskraam kan je kinderwens ineens nog duidelijker maken. Je weet: ik wil dit echt. En dan kan wachten ontzettend moeilijk zijn.
“Ik wil een kind.”
“Ik wil geen tijd verliezen.”
“Als ik deze eisprong niet probeer, ben ik alweer een maand verder.”
Zeker wanneer je al langer probeert zwanger te worden, ouder bent of weet dat zwanger worden niet vanzelfsprekend is, kan iedere cyclus kostbaar voelen. Dat kan wrang zijn. Je bent nog aan het herstellen van een zwangerschap en tegelijkertijd voel je alweer de druk van de tijd. Verdriet, ongeduld, hoop en angst kunnen daardoor allemaal door elkaar lopen. Je lichaam heeft na een miskraam herstel nodig, maar mentaal gebeurt er óók veel. Beide verdienen aandacht. Je hoeft je kinderwens daarvoor niet opzij te zetten. Je mag opnieuw proberen én verdriet hebben om de zwangerschap die er niet meer is.
Tot slot
Er bestaat geen handleiding voor rouwen na een miskraam. We leren eigenlijk maar weinig over omgaan met verlies. Vaak ontdekken we pas wanneer het ons overkomt hoe moeilijk het kan zijn om verdriet ruimte te geven. Misschien wil jij praten. Mogelijk heb je juist behoefte aan rust. Wellicht helpt werken je enorm. Of misschien merk je pas maanden later wat deze zwangerschap voor je heeft betekend. Er bestaat geen perfecte manier om een miskraam te verwerken. De uitdaging zit misschien juist in het ontdekken van jouw manier.
Niet zo snel mogelijk vergeten wat er is gebeurd, maar leren hoe je het verlies kunt meenemen in je leven zonder dat het alles hoeft te bepalen. Geef jezelf daarin dezelfde zachtheid en tijd die je waarschijnlijk ook aan iemand anders zou gunnen.
Op Buurtmamas.nl vind je andere moeders in jouw buurt. Meld je gratis aan.
Buurtmamas.nl werkt soms samen met organisaties of merken om relevante informatie en inspiratie te delen. De inhoud sluit altijd aan bij wat we belangrijk vinden: verbinding en steun voor moeders. Volg ons op Instagram en Facebook, om op de hoogte te blijven.

Dit ben ik
Mijn naam is Immanuella, getrouwd en moeder van sterrenkind Boontje en mijn prachtige dochter. Als therapeut begeleid ik vrouwen die tijdens of na hun zwangerschap ondersteuning nodig hebben bij stress, onzekerheid, angst of somberheid. Ook bied ik zorgvuldige en warme begeleiding wanneer er sprake is van zwangerschapsverlies.
Website: limbicum.nl

